Wielka Witamina C

Nieporozumienie związane z witaminą C wiąże się z naszym brakiem zdolności do rozróżnienia naturalnego od sztucznego. Tym samym syntetyk witaminy C, jakim jest kwas askorbinowy, a który znamy w tabletkach, traktujemy jako początek i koniec witaminy C. Prawdą jest jednak, że kwas askorbinowy nie jest witaminą C, stanowi zaledwie jej centrum, po którego peryferiach znajdują się równie ważne flawonoidy wspomagające ożywcze działanie zespołu elementów, znanych jako Witamina C. Co niezwykle ważne, to, że te peryferia występują jedynie w naturalnej postaci w owocu i nie da się go wysyntetyzować do postaci farmakologicznej. To, co podaje nam farmaceutyczna ręka jest więc czymś dalekim od tego, co podaje nam gałąź drzewa czy krzewu.

Ale na tym nie koniec. Owoce i warzywa, które spożywamy, również stanowią tylko artefakt byłych owoców i warzyw. Pochodzą one z ziemi, a ta wyjałowiona, nie może już nas żywić w ożywczy sposób. Tym samym przypominamy trochę marynarzy z XVII wieku, którzy przez tygodnie spędzone na morzu, masowo zapadali na chorobę szkorbutu, czyli gnilicy, słusznie kojarzącej się z gniciem. Dopiero niedawno odkryto, że powodem szkorbutu, jest brak witaminy C w organizmie, a na to skazani byli ludzie, którzy przez długie miesiące znajdowali się z dala od lądu, a przez to od świeżych owoców i warzyw. My, niczym marynarze na pełnym morzu, także znajdujemy się z dala od ziemi. I choć fizycznie tak nie jest, to przecież nie sposób zaprzeczyć, że ziemia z „prawdziwymi” owocami i warzywami jest nam podobnie odległa. Nie oznacza to jednak, że niedostępna.

Udowodniono przez dziesięciolecia, że naturalna witamina C przyjmowana w mega dawkach, leczy w sposób doskonały najcięższe nawet choroby. Poczynając od przeziębienia, a kończąc na najbardziej skomplikowanych postaciach raka. Witamina C przyjmowana w mega dawkach leczy wirusy w medycynie uznawane za nieuleczalne. Jej spożywanie pozwala na zwalczanie HIV oraz AIDS. Witaminą C leczono chorobę polio ze stu procentową skutecznością. Jej przyjmowanie pozwala wyleczyć mononukleozę i miażdżycę. Przykładów można by mnożyć, chodzi jednak o stwierdzenie, że Witamina C jest lekiem na wszystko albo prawie wszystko. I choć może to stanowić traumę dla naszego sposobu myślenia, zawsze wymagającego skomplikowanych odpowiedzi i wyzwań, to jednak przyczyna tego stanu rzeczy wydaje się zrozumiała: wszelka choroba jest patologią związaną z komunikacją międzykomórkową. Tam gdzie powstaje awaria w tej komunikacji, tam uwalniają się wolne rodniki, które uszkadzają komórki, a przez to stają się przyczyną choroby. Można więc powiedzieć, że choroba jest zawsze jedna, my tylko stoimy przed jej lustrem i wybieramy jej formę, w jakiej będzie nam do twarzy.

Witaminę C w postaci naturalnej można przyjmować profilaktycznie lub jako środek terapeutyczny. Uwaga! Jeżeli chcemy przyjmować ją na poważne choroby, należy wcześniej skonsultować się z lekarzem, który ustali potrzebne dla nas dawki witaminy C oraz sposób jej podawania. Choć stanowi ona niezaprzeczalne źródło zdrowia i jak Mojżesz wyprowadza ludzi z Egiptu najczarniejszych chorób, to nie należy jej przyjmowania traktować w sposób lekkomyślny.