Dieta cud: jedzenie instynktowne, czyli o tym, żeby jeść jak zwierzę

Oceń:
(0 głosów)
Dieta cud: jedzenie instynktowne, czyli o tym, żeby jeść jak zwierzę

Jesteśmy karmieni przekonaniem, że wszystko, co zwierzęce, jest nieludzkie i niecywilizowane, zatem kiedy objadamy się nadmiernie i puchniemy, mówimy o sobie, że jemy, jak zwierzę. Nic jednak bardziej mylnego, skoro zwierzę je z subtelnością dziś już nam nie znaną, to znaczy tylko tyle, ile podpowiada mu instynkt. Zwierzę je to, co czuje, że jest mu potrzebne i dzięki temu nie musi się odchudzać, bo nigdy nie jest grube, ani otyłe. Nie ma problemów z cholesterolem, ani krążeniem, a przy tym z niczym nie musi przesadzać. Prawdą jest więc, że zwierzę nigdy nie jadło tak niechlujnie i ze smakiem, jak człowiek, a jednak to ono zadziwia swoim zdrowiem, siłą i genialnym ciałem. Jeść jak zwierzę było by więc zaszczytem, który pozwoliłby człowiekowi odzyskać utraconą równowagę bioaktywną i kontakt ze swoim ciałem, a wraz z nim, z całą przyrodą.

Jedzenie stało się kwestią smaku, dlatego powrót do jedzenia instynktownego wydaje się ciosem w cały proces rozwoju ludzkiej cywilizacji, dla której smakowitość jest najwyższą wartością. A jednak kierując się jedynie tym kryterium człowiek karmi nie siebie, a umysł łasy na wszelkie bogactwa, kolory, zapachy. Jedzenie przy takim stole jest uczestnictwem w przedstawieniu artystycznym, estetyczną orgią, jednak daleką od prostego, zwierzęcego i instynktownego wsłuchania we własne, zawsze indywidualne potrzeby, które doskonale wykładają wszelkie wskazówki dietetyczne. Instynkt naprowadza człowieka dokładnie na to, co jego organizmowi jest akurat najbardziej potrzebne. Smak natomiast naprowadza jedynie na nawyki ukształtowane przez kucharzy. Instynkt nie wymaga wiedzy, orientowania się w zasadach dietetyki, prowadzenia rachunków odżywczych, bo nigdy się nie myli, jest bezbłędny, jak James Bond.

Obudzenie instynktu wymaga następujących kroków:

  1. Jedzenia produktów jedynie naturalnych, nie przetworzonych (przede wszystkim surowych), całościowych i nie zmieszanych.
  2. Wybierania tych produktów, które „wzywają nas” poprzez silną potrzebę i pragnienie zjedzenia ich. Np. cebuli, papryki, pietruszki.
  3. Jedzenia wybranego produktu do czasu, aż minie na niego ochota. Oznaczać to będzie, że organizm jest nasycony zawartymi w jego składzie elementami.
  4. Nie dekorowania posiłków, które przez to kuszą oczy i zafałszowują swój treściowy obraz.
  5. Jedzenia wyłącznie tych produktów, które smakują. Jest to oznaka zestrojenia się z potrzebami organizmu.
  6. Jedzenia warzyw i owoców jedynie dojrzałych, gdyż nierozwinięte mogą powodować psucie zębów. Co więcej, niedojrzałe owoce i warzywa nie wytworzyły jeszcze wszystkich składników, dlatego chronią się przedwczesnym zbiorem wydzielając pewne szkodliwe rzeczy.
  7. Nie używania przypraw, soli, cukru, miodu oraz innych wzmacniaczy smaku.
  8. Jedzenia posiłków w postaci naturalnej tj. niezmiksowanych, wyciskanych.
  9. Jedzenia niezróżnicowanych posiłków.

Powyższe uwagi pozwalają na obudzenie instynktu właściwego jedzenia, a ten poprowadzi nas wówczas przez smaki i bogactwa żywieniowe, o których nawet nie śniliśmy.

Autor: Joanna

Komentarze (0)

Inne artykuły

Rodzaje miodów

W XXI wieku ciężko sobie wyobrazić sytuację, w której idzie się do lekarza, a zamiast kolejnej recepty wypełnionej po brzegi w medykamenty, dostaje się polecenie, aby wypić gorące mleko z łyżką miodu. W zamierzchłych czasach...

Czytaj dalej

Czy sól jest szkodliwa?

Korzysta się z niej od wieków. Jej znane początki sięgają 3000 r. p.n.e., kiedy to w Egipcie korzystano z niej w celu konserwacji mięs. Około 300 lat później Chińczycy udoskonalili sposób pozyskiwania soli, której znali...

Czytaj dalej

Czy kucharz może być lekarzem?

Utajony dramat współczesnego funkcjonowania w cywilizacji polega na tym, że wytworzyliśmy nadmiar jedzenia, który z jednej strony utrzymuje nas przy życiu, a z drugiej powoduje śmiertelne choroby. W sposób więc pozorny pokonaliśmy czasy wielkiego głodu,...

Czytaj dalej

Dlaczego warto poparzyć się pokrzywą?

Pokrzywę zalicza się do chwastów i jako taką tępi z ogrodu. A jednak pokrzywa w żaden sposób nie jest bytem jałowym. Przeciwnie, swoją pożyteczność może wyrazić z całym ciężarem sensu tego wyrazu: pożyteczność oznacza, że...

Czytaj dalej
Więcej artykułów